روزگـاریـــست که ســودای بتــان دین من است

غـــم ایــــن کار نشـــاط دل غـمگیــن من است

دیـــدن روی تــــو را دیــــده‌ی جان بیــــن بــایـد

ویـــن کــجا مرتبه‌ی چشم جهان بین من است

یـــار مــــن بــــاش کـه زیــب فـلک و زینت دهر

از مـــــه روی تـــو و اشــک چو پروین من است

تا مـــــرا عــشق تو تــعلیم ســخن گــفتن کرد

خـــلق را ورد زبـان مدحت و تحسین من است

دولــــــت فــقر خــدایا بـــه مـــن ارزانــــی دار

کاین کرامت سبب حشمت و تمکین من است

واعــظ شحنـه شناس این عظمت گـو مفروش

زان که منزل گه سلطان دل مسکین من است

یارب این کـعبه‌ی مقــصود تــماشـاگـه کــیست

که مغــیلان طریـقش گل و نســـریـن من است

حــافـظ از حــشمت پـرویـز دگــر قــصه مخــوان

که لبش جرعه کش خـــسرو شیرین من است